Instalacja Windows z USB: Kompletny poradnik krok po kroku

Instalacja systemu operacyjnego to dla wielu użytkowników zadanie, które budzi obawy i wydaje się skomplikowane. Tymczasem, jak się przekonasz, samodzielne postawienie Windowsa z nośnika USB jest procesem szybkim, wygodnym i niezwykle satysfakcjonującym. Ten kompletny poradnik przeprowadzi Cię krok po kroku przez wszystkie etapy od przygotowania pendrive'a, przez konfigurację BIOS/UEFI, aż po finalną instalację dając Ci pełną niezależność i kontrolę nad Twoim komputerem.

Dlaczego instalacja z USB to szybki i prosty proces, który stał się standardem?

Jeszcze kilka lat temu instalacja systemu operacyjnego kojarzyła się głównie z płytami CD lub DVD. Dziś to już przeszłość. Nośniki optyczne ustąpiły miejsca pendrive'om, a instalacja systemu z USB stała się absolutnym standardem. I słusznie! Samodzielne przygotowanie bootowalnego pendrive'a i przeprowadzenie instalacji systemu Windows to proces, który oferuje szereg niepodważalnych zalet.

Przede wszystkim, szybkość. Pendrive'y, zwłaszcza te z interfejsem USB 3.0 (lub nowszym), oferują znacznie wyższe prędkości odczytu i zapisu danych niż płyty CD/DVD. To oznacza, że zarówno tworzenie nośnika instalacyjnego, jak i sama instalacja systemu, przebiegają o wiele sprawniej i zajmują mniej czasu. Po drugie, wygoda i uniwersalność. Większość nowoczesnych komputerów, zwłaszcza ultrabooków i minikomputerów, nie posiada już napędów optycznych. Pendrive jest więc jedynym praktycznym rozwiązaniem. Dodatkowo, taki nośnik jest wielokrotnego użytku i można na nim przechowywać wiele różnych obrazów systemów operacyjnych czy narzędzi diagnostycznych.

Dla mnie, jako eksperta, kluczowa jest również niezależność, jaką zyskujesz. Umiejętność samodzielnej instalacji systemu to podstawowa kompetencja, która pozwala Ci szybko reagować na awarie, optymalizować działanie komputera czy po prostu cieszyć się świeżą, czystą instalacją, wolną od zbędnego oprogramowania. To Ty decydujesz, kiedy i jak Twój system zostanie zainstalowany, bez konieczności polegania na serwisach czy znajomych.

Co należy przygotować przed rozpoczęciem instalacji?

Zanim przystąpimy do właściwej pracy, musimy zebrać kilka niezbędnych elementów. Odpowiednie przygotowanie to podstawa sukcesu i gwarancja bezproblemowej instalacji. Nie pomijaj tego etapu, a zaoszczędzisz sobie nerwów i czasu.

Pendrive Twój klucz do instalacji

Wybór odpowiedniego pendrive'a jest ważniejszy, niż mogłoby się wydawać. Nie każdy nośnik USB będzie równie efektywny. Zwróć uwagę na następujące parametry:

• Pojemność: Minimalna pojemność to 8 GB. Jednakże, z uwagi na rosnące rozmiary obrazów systemów (zwłaszcza Windows 11) oraz potencjalne aktualizacje, zalecam pendrive o pojemności 16 GB lub większej. Daje to pewien bufor bezpieczeństwa.
• Standard USB: Absolutnie kluczowa jest obsługa standardu USB 3.0 (lub nowszego, np. USB 3.1, USB 3.2). Pendrive'y USB 2.0 będą działać, ale proces tworzenia nośnika i sama instalacja będą znacząco wolniejsze. Różnica w czasie może być naprawdę odczuwalna.
• Jakość: Wybieraj sprawdzone marki. Tanie, niesprawdzone pendrive'y mogą mieć problemy ze stabilnością zapisu, co może skutkować uszkodzonym nośnikiem instalacyjnym.

Obraz systemu operacyjnego (ISO)

Skąd legalnie i bezpiecznie pobrać obraz systemu Windows? Odpowiedź jest prosta: bezpośrednio ze strony Microsoftu. To jedyne zaufane źródło, które gwarantuje, że pobierasz oryginalną, niezmodyfikowaną wersję systemu Windows 10 lub Windows 11. Wystarczy wejść na odpowiednią stronę (np. "Pobierz system Windows 10" lub "Pobierz system Windows 11"), a następnie wybrać opcję pobrania obrazu ISO.

Narzędzia do tworzenia bootowalnego pendrive'a

Do stworzenia bootowalnego pendrive'a potrzebujemy specjalnego oprogramowania. Na rynku dostępne są różne narzędzia, ale dwa z nich dominują pod względem popularności i funkcjonalności:

• Microsoft Media Creation Tool: To oficjalne narzędzie od Microsoftu, stworzone z myślą o prostocie. Jest idealne dla początkujących, ponieważ automatycznie pobiera najnowszą wersję systemu Windows i przygotowuje pendrive.
• Rufus: To darmowe narzędzie firm trzecich, które jest niezwykle szybkie i oferuje zaawansowane opcje. Pozwala na ręczny wybór obrazu ISO, schematu partycjonowania (GPT lub MBR) oraz systemu plików. Jest to mój osobisty faworyt, gdy potrzebuję pełnej kontroli nad procesem.

Warto również wspomnieć o Ventoy, które jest nowoczesną alternatywą. Pozwala ono na umieszczenie wielu różnych obrazów ISO (np. Windows, Linux, narzędzia ratunkowe) na jednym pendrive'ie i wybór systemu do uruchomienia z menu startowego. Jeśli często instalujesz różne systemy, Ventoy może być dla Ciebie idealnym rozwiązaniem.

Jak stworzyć bootowalnego pendrive'a? Poradnik krok po kroku

Mamy już pendrive i obraz systemu. Teraz czas na najważniejszy etap przygotowanie nośnika instalacyjnego. Pokażę Ci, jak to zrobić obiema popularnymi metodami.

Metoda 1: Microsoft Media Creation Tool (dla prostoty)

Ta metoda jest idealna, jeśli chcesz szybko i bez zbędnych komplikacji przygotować pendrive z najnowszą wersją Windows 10 lub 11.

1. Pobierz narzędzie: Wejdź na oficjalną stronę Microsoftu (np. "Pobierz system Windows 10" lub "Pobierz system Windows 11") i pobierz plik "Media Creation Tool".
2. Uruchom narzędzie: Uruchom pobrany plik .exe. Akceptuj warunki licencji.
3. Wybierz opcję: Gdy pojawi się pytanie "Co chcesz zrobić?", wybierz opcję "Utwórz nośnik instalacyjny (dysk flash USB, dysk DVD lub plik ISO) dla innego komputera" i kliknij "Dalej".
4. Wybierz język, architekturę i edycję: Narzędzie zazwyczaj automatycznie sugeruje odpowiednie opcje na podstawie Twojego komputera. Możesz odznaczyć "Użyj zalecanych opcji dla tego komputera", jeśli chcesz wybrać inną wersję językową, edycję (np. Home/Pro) lub architekturę (32-bit/64-bit). Zazwyczaj wybieramy 64-bitową. Kliknij "Dalej".
5. Wybierz nośnik: Zaznacz opcję "Dysk flash USB" i kliknij "Dalej".
6. Wskaż pendrive: Z listy dostępnych dysków wybierz swój pendrive. Upewnij się, że wybrałeś właściwy nośnik, ponieważ wszystkie dane na nim zostaną usunięte! Kliknij "Dalej".
7. Poczekaj na zakończenie: Narzędzie rozpocznie pobieranie systemu Windows i tworzenie bootowalnego pendrive'a. Może to potrwać od kilkunastu minut do nawet godziny, w zależności od prędkości Twojego internetu i pendrive'a. Po zakończeniu zobaczysz komunikat "Dysk flash USB jest gotowy".

Metoda 2: Rufus (dla zaawansowanej kontroli)

Rufus to moje ulubione narzędzie, gdy potrzebuję precyzji i szybkości. Pozwala na ręczny wybór obrazu ISO i, co najważniejsze, schematu partycjonowania.

1. Pobierz Rufus: Wejdź na oficjalną stronę Rufusa (rufus.ie) i pobierz najnowszą wersję programu. Jest to aplikacja portable, więc nie wymaga instalacji.
2. Uruchom Rufus: Podłącz pendrive do komputera i uruchom pobrany plik .exe.
3. Wybierz pendrive: W sekcji "Urządzenie" (Device) wybierz swój pendrive. Ponownie, upewnij się, że wybrałeś właściwy nośnik, ponieważ wszystkie dane zostaną bezpowrotnie usunięte!
4. Wybierz obraz ISO: Kliknij przycisk "WYBIERZ" (SELECT) obok "Wybór bootowania" (Boot selection) i wskaż pobrany wcześniej plik obrazu ISO systemu Windows.
5. Wybierz schemat partycjonowania (GPT vs MBR) to kluczowe!
   • W sekcji "Schemat partycjonowania" (Partition scheme) wybierz odpowiednią opcję.
   • GPT (GUID Partition Table): Wybierz tę opcję, jeśli Twój komputer korzysta z interfejsu UEFI (większość nowoczesnych komputerów, wymagane dla Windows 11).
   • MBR (Master Boot Record): Wybierz tę opcję, jeśli Twój komputer korzysta ze starszego interfejsu BIOS lub UEFI w trybie "Legacy/CSM".
   Rufus automatycznie dostosuje "System docelowy" (Target system) do wybranego schematu (np. "UEFI (non CSM)" dla GPT lub "BIOS (or UEFI-CSM)" dla MBR).
6. Ustaw nazwę woluminu i system plików: Możesz zmienić "Etykietę woluminu" (Volume label) na coś rozpoznawalnego (np. "Win11_USB"). Pozostaw domyślny system plików (zazwyczaj NTFS dla Windows).
7. Rozpocznij tworzenie: Kliknij przycisk "START". Rufus wyświetli ostrzeżenie o usunięciu danych potwierdź, klikając "OK".
8. Poczekaj na zakończenie: Proces tworzenia bootowalnego pendrive'a może potrwać kilka minut. Po zakończeniu pasek postępu zmieni kolor na zielony i pojawi się komunikat "GOTOWY" (READY).

GPT vs MBR dlaczego to tak ważne?

Decyzja między GPT a MBR jest absolutnie kluczowa dla pomyślnej instalacji, zwłaszcza w kontekście nowszych i starszych komputerów. Pozwól, że wyjaśnię:

• MBR (Master Boot Record): To starszy standard partycjonowania. Jest on używany przez tradycyjny system BIOS oraz przez UEFI, gdy działa ono w trybie kompatybilności (Legacy Mode lub CSM - Compatibility Support Module). MBR ma pewne ograniczenia, takie jak obsługa dysków o maksymalnej pojemności 2 TB i możliwość utworzenia tylko czterech partycji podstawowych. Jeśli instalujesz system na starszym komputerze lub wiesz, że Twoje UEFI działa w trybie Legacy, wybierz MBR.
• GPT (GUID Partition Table): To nowoczesny standard, który jest wymagany przez interfejs UEFI. Obsługuje dyski o znacznie większych pojemnościach (do 9,4 ZB) i pozwala na tworzenie wielu partycji. Co więcej, GPT jest niezbędne do instalacji systemu Windows 11, który wymaga UEFI i funkcji Secure Boot. Jeśli masz nowoczesny komputer, zwłaszcza z Windows 11, zawsze wybieraj GPT.

Błędny wybór schematu partycjonowania jest jedną z najczęstszych przyczyn problemów podczas instalacji. Zawsze upewnij się, że Twój pendrive jest zgodny z trybem, w jakim pracuje Twój BIOS/UEFI!

Jak uruchomić komputer z przygotowanego pendrive'a?

Mamy już bootowalny pendrive. Teraz musimy poinformować komputer, że ma uruchomić się z niego, a nie z dysku twardego. W tym celu musimy wejść do ustawień BIOS lub UEFI.

Dostęp do BIOS/UEFI

Wejście do ustawień BIOS/UEFI wymaga wciśnięcia odpowiedniego klawisza zaraz po uruchomieniu komputera, zanim zacznie ładować się system operacyjny. Ten klawisz różni się w zależności od producenta płyty głównej lub laptopa. Oto najpopularniejsze z nich:

• Del (Delete): Bardzo często spotykany na płytach głównych firm takich jak ASUS, Gigabyte, MSI.
• F2: Popularny w laptopach (np. Acer, Dell, Lenovo, Samsung, Toshiba) oraz na niektórych płytach głównych.
• F10: Często używany przez HP.
• F12: W niektórych modelach Dell, Lenovo.
• Esc: Czasami w HP, ASUS.
• F1: W niektórych starszych komputerach IBM/Lenovo.

Wskazówka: Kiedy uruchamiasz komputer, na ekranie początkowym (logo producenta) często pojawia się krótka informacja, który klawisz należy wcisnąć, np. "Press DEL to enter Setup" lub "Press F2 for BIOS". Jeśli nie zdążysz, spróbuj ponownie, restartując komputer. Czasami trzeba naciskać klawisz wielokrotnie, szybko po sobie, aby komputer go "złapał".

W nowszych systemach Windows, jeśli masz dostęp do działającego systemu, możesz również wejść do UEFI przez zaawansowane uruchamianie: Przejdź do Ustawienia > System > Odzyskiwanie > Uruchamianie zaawansowane > Uruchom ponownie teraz. Następnie wybierz opcję "Rozwiąż problemy" > "Opcje zaawansowane" > "Ustawienia oprogramowania układowego UEFI".

Zmiana kolejności bootowania (Boot Order)

Po wejściu do BIOS/UEFI interfejs może wyglądać różnie, ale ogólna zasada jest podobna. Szukaj sekcji o nazwie "Boot", "Boot Order", "Startup" lub podobnej.

1. Znajdź sekcję Boot: Przejdź do zakładki lub sekcji o nazwie "Boot", "Boot Options" lub "Startup".
2. Zmień kolejność: Znajdź listę urządzeń, z których komputer może się uruchomić. Twój pendrive powinien być tam widoczny, często pod nazwą producenta (np. "Kingston DataTraveler") lub jako "USB HDD", "Removable Device".
3. Ustaw pendrive jako pierwsze urządzenie: Używając klawiszy wskazanych w BIOS/UEFI (zazwyczaj strzałki, +/- lub F5/F6), przesuń swój pendrive na samą górę listy, tak aby był pierwszym urządzeniem, z którego komputer spróbuje się uruchomić.
4. Zapisz zmiany i wyjdź: Przejdź do zakładki "Exit" (Wyjście) i wybierz opcję "Save Changes and Exit" (Zapisz zmiany i wyjdź) lub "Exit Saving Changes". Komputer uruchomi się ponownie, tym razem z pendrive'a.

Secure Boot i Legacy Mode (CSM)

W nowoczesnych systemach UEFI możesz napotkać opcje takie jak "Secure Boot" i "Legacy Mode" (lub "CSM").

• Secure Boot: To funkcja bezpieczeństwa UEFI, która zapobiega uruchamianiu nieautoryzowanego oprogramowania. Windows 11 wymaga włączonego Secure Boot. Jeśli instalujesz Windows 10 lub starszy system, a napotykasz problemy, czasami konieczne jest tymczasowe wyłączenie Secure Boot, choć zazwyczaj nie jest to wymagane dla oficjalnych nośników Microsoftu.
• Legacy Mode / CSM (Compatibility Support Module): Ta opcja pozwala UEFI emulować starszy BIOS, co jest niezbędne do uruchamiania systemów operacyjnych zainstalowanych w trybie MBR. Jeśli Twój pendrive został przygotowany w trybie MBR, musisz upewnić się, że Legacy Mode/CSM jest włączone w UEFI. Jeśli pendrive jest GPT, a UEFI działa w trybie Legacy, również napotkasz problemy. Pamiętaj o zgodności schematu partycjonowania pendrive'a z trybem pracy Twojego BIOS/UEFI.

Proces instalacji systemu Windows krok po kroku

Gratulacje! Jeśli dotarłeś do tego etapu, oznacza to, że komputer uruchomił się z pendrive'a i widzisz ekran instalatora Windows. Teraz przejdziemy przez właściwy proces instalacji.

1. Początkowe kroki i wybór wersji
   • Wybór języka: Na pierwszym ekranie wybierz język instalacji, format godziny i waluty oraz układ klawiatury. Kliknij "Dalej".
   • Rozpocznij instalację: Kliknij przycisk "Zainstaluj teraz".
   • Klucz produktu: Jeśli masz klucz produktu, wprowadź go teraz. Jeśli nie, możesz kliknąć "Nie mam klucza produktu" system aktywujesz później.
   • Wybór wersji systemu: Wybierz wersję systemu Windows, którą chcesz zainstalować (np. Windows 11 Home, Windows 11 Pro). Upewnij się, że odpowiada ona Twojemu kluczowi produktu. Kliknij "Dalej".
   • Akceptacja licencji: Przeczytaj warunki licencji, zaznacz "Akceptuję postanowienia licencyjne" i kliknij "Dalej".
   • Typ instalacji: Wybierz "Niestandardowa: tylko zainstaluj system Windows (zaawansowane)". To pozwoli Ci na zarządzanie partycjami.
2. Zarządzanie partycjami kluczowy moment!

   Ten etap jest najważniejszy i wymaga szczególnej uwagi. Tutaj decydujesz, gdzie i jak zostanie zainstalowany system. Jeśli instalujesz system na nowym dysku, będzie on prawdopodobnie pusty. Jeśli instalujesz na dysku, na którym był już system, zobaczysz wiele partycji (np. System, Odzyskiwanie, MSR, Podstawowa).

   • Usuwanie starych partycji (jeśli reinstalujesz): Aby uzyskać czystą instalację, zalecam usunięcie wszystkich partycji związanych z poprzednim systemem operacyjnym. Wybierz każdą partycję z listy (z wyjątkiem tych, które wiesz, że zawierają Twoje dane, jeśli takie posiadasz i chcesz je zachować) i kliknij "Usuń". Potwierdź usunięcie. Po tej operacji dysk powinien stać się "Nieprzydzielonym miejscem".
   • Tworzenie nowych partycji: Wybierz "Nieprzydzielone miejsce" i kliknij "Nowy". Możesz utworzyć jedną dużą partycję na cały dysk lub podzielić go na kilka (np. jedną na system C: i drugą na dane D:). Zazwyczaj instalator sam utworzy niezbędne partycje systemowe (np. partycję rozruchową, partycję odzyskiwania).
   • Formatowanie: Po utworzeniu partycji systemowej (tej, na której zainstalujesz Windows), upewnij się, że jest ona sformatowana. Zazwyczaj instalator robi to automatycznie, ale warto to sprawdzić.
   • Wybór partycji docelowej: Wybierz partycję, na której chcesz zainstalować system Windows (zazwyczaj tę największą, którą utworzyłeś jako C:). Kliknij "Dalej".

   Pamiętaj: Jeśli otrzymasz błąd "Nie można zainstalować systemu Windows na tym dysku", najprawdopodobniej problem leży w niezgodności schematu partycjonowania (GPT/MBR) z trybem BIOS/UEFI. Wróć do sekcji rozwiązywania problemów.

3. Przebieg instalacji i pierwsze uruchomienie
   • Kopiowanie plików: Instalator rozpocznie kopiowanie plików systemu Windows. Ten proces może potrwać kilkanaście minut.
   • Restart komputera: Komputer zrestartuje się kilkukrotnie podczas instalacji. To normalne! Po pierwszym restarcie, jeśli komputer ponownie uruchomi się z pendrive'a, po prostu wyjmij go z portu USB lub zmień kolejność bootowania z powrotem na dysk twardy, aby kontynuować instalację z dysku.
   • Konfiguracja początkowa: Po kolejnych restartach system poprosi Cię o podstawową konfigurację: wybór regionu, układu klawiatury, połączenie z siecią, logowanie do konta Microsoft (lub utworzenie konta lokalnego) oraz ustawienia prywatności. Postępuj zgodnie z instrukcjami na ekranie.
   • Pierwsze uruchomienie: Po zakończeniu konfiguracji system załaduje pulpit. Windows jest zainstalowany! Pamiętaj o zainstalowaniu wszystkich niezbędnych sterowników (zwłaszcza do karty graficznej, chipsetu) oraz aktualizacji systemu.

Najczęstsze problemy i ich rozwiązania

Nawet przy najlepszych przygotowaniach, czasami pojawiają się niespodziewane problemy. Nie martw się, większość z nich ma proste rozwiązania. Oto najczęściej spotykane scenariusze i sposoby radzenia sobie z nimi.

"Komputer nie widzi mojego pendrive'a!"

To frustrujące, gdy mimo przygotowania nośnika, komputer uparcie nie chce z niego wystartować. Oto co możesz sprawdzić:

• Sprawdź port USB: Spróbuj podłączyć pendrive do innego portu USB, najlepiej bezpośrednio do płyty głównej (tylne porty w komputerze stacjonarnym). Niektóre porty (np. na przednim panelu obudowy) mogą mieć problemy z zasilaniem lub kompatybilnością.
• Upewnij się, że pendrive jest bootowalny: Sprawdź, czy proces tworzenia bootowalnego pendrive'a zakończył się sukcesem i czy narzędzie (Media Creation Tool/Rufus) nie zgłosiło błędów. Spróbuj ponownie stworzyć nośnik.
• Sprawdź ustawienia bootowania w BIOS/UEFI:
  • Upewnij się, że opcja "Boot from USB" lub "USB Storage Device" jest włączona.
  • Sprawdź, czy pendrive jest na pierwszym miejscu w kolejności bootowania.
  • Jeśli masz UEFI, upewnij się, że tryb "Legacy Mode/CSM" jest ustawiony zgodnie ze schematem partycjonowania pendrive'a (MBR wymaga Legacy/CSM, GPT wymaga UEFI).
• Spróbuj innego pendrive'a: Czasami problemem jest sam pendrive może być uszkodzony lub niekompatybilny.

"Nie można zainstalować systemu Windows na tym dysku. Wybrany dysk ma styl partycji GPT/MBR."

Ten błąd jest bardzo częsty i niemal zawsze wynika z niezgodności schematu partycjonowania dysku twardego ze schematem partycjonowania pendrive'a oraz trybem pracy BIOS/UEFI. Jeśli instalujesz Windows 11, musisz mieć dysk GPT i UEFI z włączonym Secure Boot.

• Rozwiązanie 1: Zmień tryb w BIOS/UEFI:
  • Jeśli pendrive jest GPT, a dostajesz błąd o MBR, upewnij się, że UEFI działa w trybie "UEFI Native" (bez Legacy/CSM) i że Secure Boot jest włączone.
  • Jeśli pendrive jest MBR, a dostajesz błąd o GPT, upewnij się, że UEFI działa w trybie "Legacy Mode" lub "CSM".
• Rozwiązanie 2: Ponownie przygotuj pendrive z właściwym schematem: Jeśli nie możesz zmienić trybu w BIOS/UEFI (lub nie chcesz), przygotuj pendrive ponownie, używając Rufusa i wybierając odpowiedni schemat partycjonowania (GPT lub MBR), który będzie zgodny z domyślnym trybem Twojego komputera.
• Rozwiązanie 3: Konwertuj dysk podczas instalacji (ryzykowne, usuwa dane!):
  • Na ekranie wyboru partycji w instalatorze Windows, jeśli widzisz błąd, naciśnij Shift + F10, aby otworzyć wiersz poleceń.
  • Wpisz diskpart i naciśnij Enter.
  • Wpisz list disk i naciśnij Enter, aby zobaczyć listę dysków.
  • Zidentyfikuj dysk, na którym chcesz zainstalować system (np. Disk 0). Wpisz select disk X (gdzie X to numer dysku).
  • UWAGA: Następne polecenie usunie wszystkie dane z wybranego dysku!
    • Aby przekonwertować na GPT: Wpisz clean, a następnie convert gpt.
    • Aby przekonwertować na MBR: Wpisz clean, a następnie convert mbr.
  • Wpisz exit, aby wyjść z diskpart, a następnie exit, aby zamknąć wiersz poleceń.
  • Odśwież listę dysków w instalatorze i kontynuuj instalację.

Przeczytaj również: Pendrive: Co to? Wybierz idealny nośnik danych. Poradnik 2024

"Instalator prosi o sterowniki" (np. "Brak wymaganych sterowników nośnika")

Ten problem najczęściej pojawia się na nowszych laptopach lub komputerach stacjonarnych i jest związany z brakiem sterowników dla kontrolera USB 3.0/3.1 lub kontrolera pamięci masowej (np. NVMe, SATA). Instalator Windows nie ma wbudowanych sterowników dla wszystkich najnowszych komponentów.

• Rozwiązanie 1: Pobierz sterowniki ze strony producenta:
  • Wejdź na stronę internetową producenta Twojego laptopa lub płyty głównej.
  • Wyszukaj model swojego urządzenia i przejdź do sekcji "Wsparcie" lub "Sterowniki".
  • Pobierz sterowniki do kontrolera USB 3.0/3.1 (jeśli instalujesz z portu USB 3.0) oraz sterowniki do kontrolera pamięci masowej (np. Intel RST, sterowniki NVMe dla dysków SSD M.2).
  • Rozpakuj pobrane sterowniki na inny pendrive (lub na ten sam, jeśli masz miejsce i wiesz, jak je później znaleźć).
• Rozwiązanie 2: Załaduj sterowniki podczas instalacji:
  • Gdy instalator prosi o sterowniki, kliknij "Przeglądaj" (Browse).
  • Wskaż folder na pendrive'ie, w którym zapisałeś pobrane sterowniki.
  • Instalator powinien znaleźć i załadować odpowiednie sterowniki, co pozwoli mu zobaczyć dyski twarde i kontynuować instalację.
• Rozwiązanie 3: Zmień ustawienia SATA w BIOS/UEFI: Czasami problemem jest tryb pracy kontrolera SATA. Spróbuj zmienić tryb z "RAID" lub "AHCI" na "IDE" (lub odwrotnie, jeśli jest taka opcja), choć zazwyczaj AHCI jest preferowane. Pamiętaj, aby po instalacji przywrócić pierwotne ustawienia, jeśli to możliwe, aby zapewnić optymalną wydajność.