Stwórz bootowalny pendrive: Szybko i bezpiecznie (Rufus, Ventoy)

Tworzenie bootowalnego pendrive'a to jedna z tych umiejętności, która prędzej czy później przyda się każdemu użytkownikowi komputera. Niezależnie od tego, czy planujesz instalację nowego systemu operacyjnego, chcesz przetestować inną dystrybucję Linuksa, czy po prostu potrzebujesz narzędzia do awaryjnego uruchomienia i naprawy komputera, bootowalny nośnik USB jest absolutną podstawą.

Czym właściwie jest bootowalny nośnik USB i kiedy go potrzebujesz?

Przewaga pendrive'a nad płytami DVD szybkość, wygodna i uniwersalność

Czasy płyt DVD jako nośników instalacyjnych odeszły już do lamusa. Pendrive oferuje szereg niepodważalnych zalet, które czynią go znacznie lepszym wyborem:

• Szybkość: Pendrive'y są znacznie szybsze niż płyty DVD, zarówno pod względem zapisu danych, jak i samego procesu uruchamiania oraz instalacji systemu. To oszczędność cennego czasu.
• Brak napędów optycznych: Większość nowoczesnych laptopów i wiele komputerów stacjonarnych nie posiada już wbudowanych napędów DVD. Pendrive staje się więc jedyną praktyczną opcją.
• Wielokrotne użycie: Pendrive możesz sformatować i użyć ponownie do stworzenia innego nośnika startowego lub po prostu do przechowywania danych. Płyta DVD jest jednorazowa.
• Trwałość i mobilność: Pendrive jest bardziej odporny na uszkodzenia mechaniczne niż delikatna płyta. Jest też mniejszy i łatwiejszy do przenoszenia.
• Uniwersalność: Na jednym pendrive'ie, dzięki narzędziom takim jak Ventoy, możesz umieścić wiele różnych systemów operacyjnych i narzędzi, tworząc prawdziwe centrum ratunkowe.

Co musisz przygotować, zanim zaczniesz? Lista kontrolna

Zanim przejdziemy do konkretnych instrukcji, upewnij się, że masz wszystko, co niezbędne. To klucz do bezproblemowego procesu:

1. Pendrive USB: Potrzebujesz pamięci USB o pojemności minimum 8 GB. Dla Windows 10/11 zalecam nawet 16 GB, aby mieć pewność. Pamiętaj, że wszystkie dane na pendrive zostaną usunięte podczas procesu tworzenia nośnika! Zrób kopię zapasową, jeśli przechowujesz na nim ważne pliki.
2. Obraz ISO systemu operacyjnego: To plik zawierający kompletny system operacyjny (np. Windows 11, Ubuntu). Niezwykle ważne jest, aby pobierać go wyłącznie z oficjalnych, zaufanych źródeł!
   • Windows: Oficjalna strona Microsoftu (Media Creation Tool lub bezpośrednie pobieranie ISO).
   • Linux: Oficjalne strony dystrybucji (np. ubuntu.com, linuxmint.com).
   • macOS: App Store lub oficjalne narzędzia Apple.
3. Komputer z dostępem do internetu: Będzie potrzebny do pobrania obrazu ISO i narzędzi do tworzenia bootowalnego pendrive'a.
4. Narzędzie do tworzenia bootowalnego pendrive'a: W tym poradniku omówię najpopularniejsze: Rufus, Media Creation Tool i Ventoy.

Skuteczne tworzenie bootowalnego pendrive'a z programem Rufus

Rufus to mój osobisty faworyt, jeśli chodzi o tworzenie bootowalnych pendrive'ów. Jest szybki, darmowy, niezwykle funkcjonalny i oferuje wiele opcji, które docenią zarówno początkujący, jak i bardziej zaawansowani użytkownicy. To prawdziwy szwajcarski scyzoryk w tej dziedzinie.

Skąd bezpiecznie pobrać i jak uruchomić aplikację Rufus?

Aby mieć pewność, że pobierasz bezpieczną i aktualną wersję Rufusa, zawsze korzystaj z oficjalnej strony projektu: https://rufus.ie/. Unikaj stron trzecich, które mogą oferować zmodyfikowane lub nieaktualne wersje. Rufus jest aplikacją przenośną (portable), co oznacza, że nie wymaga instalacji. Po pobraniu pliku .exe wystarczy go dwukrotnie kliknąć, aby uruchomić program. To bardzo wygodne, bo nie zaśmiecasz systemu dodatkowymi wpisami w rejestrze.

Kluczowe ustawienia w Rufusie, które musisz zrozumieć: GPT vs MBR

Jedną z najważniejszych opcji w Rufusie jest wybór schematu partycjonowania i trybu uruchamiania. To kluczowe, aby Twój bootowalny pendrive był kompatybilny z komputerem, na którym zamierzasz go użyć. Mamy tu dwie główne opcje:

• MBR (Master Boot Record) dla BIOS lub UEFI (CSM): Starszy schemat partycjonowania, kompatybilny z komputerami wyposażonymi w tradycyjny BIOS oraz z nowszymi systemami UEFI, które mają włączony tryb kompatybilności (CSM Compatibility Support Module).
• GPT (GUID Partition Table) dla UEFI (bez CSM): Nowszy i bardziej zaawansowany schemat, wymagany przez nowoczesne systemy UEFI, zwłaszcza te z włączonym Secure Boot. Pozwala na obsługę większych dysków i większej liczby partycji.

Jak wybrać? Jeśli instalujesz system na nowym komputerze (zazwyczaj po 2012-2015 roku), najprawdopodobniej potrzebujesz GPT dla UEFI. Jeśli masz starszy sprzęt lub napotykasz problemy z uruchomieniem w trybie UEFI, spróbuj MBR dla BIOS lub UEFI (CSM). Rufus często automatycznie sugeruje odpowiedni schemat po wybraniu obrazu ISO, ale warto to sprawdzić.

Jak wybrać odpowiedni system plików: NTFS czy FAT32?

W Rufusie będziesz miał również możliwość wyboru systemu plików dla pendrive'a. Najczęściej spotkasz się z opcjami NTFS i FAT32:

• FAT32: Jest to starszy, ale bardzo kompatybilny system plików. Obsługiwany przez praktycznie każdy system operacyjny i każdą płytę główną (zarówno BIOS, jak i UEFI). Jego główną wadą jest ograniczenie rozmiaru pojedynczego pliku do 4 GB. Jeśli Twój obraz ISO zawiera pliki większe niż 4 GB (co zdarza się w przypadku niektórych instalacji Windows), FAT32 nie będzie odpowiedni.
• NTFS: Nowocześniejszy system plików, domyślny dla Windows. Obsługuje duże pliki bez ograniczeń, ale może być mniej kompatybilny ze starszymi systemami BIOS lub niektórymi implementacjami UEFI. Zazwyczaj jest to dobry wybór dla instalacji Windows, zwłaszcza jeśli obraz ISO jest duży.

Moja rada: Dla większości instalacji Windows wybierz NTFS. Dla Linuksa lub gdy napotykasz problemy z uruchomieniem, a obraz ISO nie zawiera plików większych niż 4 GB, spróbuj FAT32.

Tworzenie bootowalnego pendrive'a z Windowsem 10/11 w Rufusie [KROK PO KROKU]

Przygotowanie pendrive'a z systemem Windows za pomocą Rufusa jest proste. Oto jak to zrobić:

1. Podłącz pendrive: Włóż pendrive do portu USB w komputerze.
2. Uruchom Rufusa: Otwórz pobrany plik rufus.exe.
3. Wybierz urządzenie: W polu "Urządzenie" (Device) upewnij się, że wybrany jest Twój pendrive. Sprawdź to dokładnie, aby nie sformatować przypadkowo innego dysku!
4. Wybierz obraz ISO: Kliknij przycisk "WYBIERZ" (SELECT) obok "Wybór bootowania" (Boot selection) i wskaż plik obrazu ISO systemu Windows 10 lub 11, który wcześniej pobrałeś.
5. Ustaw opcje obrazu: Rufus zazwyczaj automatycznie wykryje typ obrazu i zaproponuje odpowiednie opcje. Dla Windows 10/11 najczęściej wybierzesz "Standardowa instalacja Windows".
6. Schemat partycjonowania i system docelowy:
   • Jeśli instalujesz na nowym komputerze, wybierz "GPT" dla "Schematu partycjonowania" i "UEFI (bez CSM)" dla "Systemu docelowego".
   • Jeśli na starszym lub masz problemy, wybierz "MBR" i "BIOS lub UEFI (CSM)".
7. Nazwa woluminu: Możesz zmienić nazwę pendrive'a (np. "Windows 11 Install").
8. System plików: Dla Windows 10/11 zazwyczaj pozostaw "NTFS".
9. Rozpocznij proces: Kliknij przycisk "START". Rufus wyświetli ostrzeżenie o usunięciu wszystkich danych z pendrive'a. Potwierdź, klikając "OK".
10. Czekaj: Proces tworzenia bootowalnego pendrive'a może potrwać kilka minut. Po jego zakończeniu zobaczysz status "GOTOWY" (READY). Możesz zamknąć Rufusa i bezpiecznie wyjąć pendrive.

Przygotowanie instalatora Linux (np. Ubuntu) za pomocą Rufusa [INSTRUKCJA]

Tworzenie bootowalnego pendrive'a z Linuksem w Rufusie jest bardzo podobne do Windows, ale z jedną istotną różnicą:

1. Podłącz pendrive i uruchom Rufusa.
2. Wybierz urządzenie: Upewnij się, że wybrany jest Twój pendrive.
3. Wybierz obraz ISO: Kliknij "WYBIERZ" i wskaż plik obrazu ISO dystrybucji Linuksa (np. Ubuntu).
4. Schemat partycjonowania i system docelowy: Dla Linuksa zazwyczaj możesz wybrać "GPT" i "UEFI (bez CSM)" dla nowszych komputerów, lub "MBR" i "BIOS lub UEFI (CSM)" dla starszych. Większość nowoczesnych dystrybucji Linuksa świetnie radzi sobie z UEFI.
5. Nazwa woluminu: Zmień nazwę, jeśli chcesz (np. "Ubuntu Live").
6. System plików: Dla Linuksa często zaleca się FAT32 ze względu na lepszą kompatybilność, chyba że obraz ISO zawiera pliki większe niż 4 GB.
7. Tryb zapisu: Po wybraniu obrazu ISO Linuksa, Rufus zapyta Cię, czy chcesz zapisać obraz w trybie "ISO Image mode" czy "DD Image mode".
   • ISO Image mode (zalecane): Rufus tworzy standardowy bootowalny nośnik, który jest kompatybilny z większością systemów.
   • DD Image mode: Kopiuje obraz bit po bicie, co jest bardziej surową metodą. Czasami jest wymagana dla niektórych bardzo specyficznych obrazów Linuksa lub narzędzi diagnostycznych. Jeśli nie masz pewności, wybierz tryb ISO.
8. Rozpocznij proces: Kliknij "START", potwierdź ostrzeżenie i poczekaj na zakończenie.

Oficjalna metoda dla Windows: Media Creation Tool

Jeśli Twoim jedynym celem jest stworzenie bootowalnego pendrive'a z systemem Windows 10 lub 11, Microsoft oferuje własne, oficjalne narzędzie Media Creation Tool. Jest to najprostsza i najbezpieczniejsza metoda, ponieważ narzędzie samo pobiera najnowszą, legalną wersję systemu i przygotowuje nośnik.

Jak pobrać i wykorzystać narzędzie Microsoftu do stworzenia nośnika z Windows 11?

Użycie Media Creation Tool jest intuicyjne i nie wymaga specjalistycznej wiedzy:

1. Pobierz Media Creation Tool: Przejdź na oficjalną stronę pobierania Windows 11 (lub Windows 10) na stronie Microsoftu. Znajdź sekcję "Utwórz nośnik instalacyjny systemu Windows 11" i kliknij "Pobierz teraz".
2. Uruchom narzędzie: Dwukrotnie kliknij pobrany plik MediaCreationTool.exe.
3. Zaakceptuj warunki licencji: Po uruchomieniu narzędzia musisz zaakceptować warunki licencji.
4. Wybierz opcję: Wybierz "Utwórz nośnik instalacyjny (dysk flash USB, dysk DVD lub plik ISO) dla innego komputera" i kliknij "Dalej".
5. Wybierz język, architekturę i wersję: Narzędzie zazwyczaj automatycznie wykrywa odpowiednie ustawienia. Możesz odznaczyć "Użyj zalecanych opcji dla tego komputera", jeśli chcesz wybrać inne. Kliknij "Dalej".
6. Wybierz typ nośnika: Zaznacz "Dysk flash USB" i kliknij "Dalej".
7. Wybierz pendrive: Z listy dostępnych dysków wybierz swój pendrive. Upewnij się, że to właściwy nośnik, ponieważ wszystkie dane zostaną usunięte! Kliknij "Dalej".
8. Poczekaj na pobieranie i tworzenie: Narzędzie rozpocznie pobieranie systemu Windows (co może zająć trochę czasu, w zależności od szybkości internetu), a następnie utworzy bootowalny pendrive.
9. Zakończ: Po zakończeniu procesu zobaczysz komunikat "Dysk flash USB jest gotowy". Kliknij "Zakończ".

Proces tworzenia pendrive'a z Windows 10 czy coś się różni?

Proces tworzenia bootowalnego pendrive'a z Windows 10 za pomocą Media Creation Tool jest praktycznie identyczny jak dla Windows 11. Różnica polega jedynie na tym, że pobierasz inną wersję narzędzia (dla Windows 10) i ono samo zajmuje się pobraniem odpowiedniego obrazu ISO Windows 10. Interfejs i kroki są takie same, co czyni tę metodę bardzo spójną i prostą dla użytkowników obu wersji systemu.

Zalety i wady korzystania z Media Creation Tool

Jak każde narzędzie, Media Creation Tool ma swoje mocne i słabe strony:

Zalety:

• Oficjalne źródło: Masz pewność, że pobierasz legalną i niezmienioną wersję systemu Windows prosto od Microsoftu.
• Prostota: Proces jest bardzo intuicyjny i prowadzi użytkownika krok po kroku, minimalizując ryzyko błędów.
• Automatyzacja: Narzędzie samo pobiera najnowszy obraz ISO i zajmuje się wszystkimi ustawieniami, takimi jak schemat partycjonowania czy system plików.
• Bezpieczeństwo: Brak ryzyka pobrania złośliwego oprogramowania czy zmodyfikowanych obrazów.

Wady:

• Tylko dla Windows: Nie możesz użyć tego narzędzia do stworzenia bootowalnego pendrive'a z Linuksem czy innymi systemami.
• Mniejsza kontrola: Masz mniejszą kontrolę nad szczegółowymi opcjami (np. wybór konkretnego schematu partycjonowania MBR/GPT, jeśli nie jest to domyślne).
• Wymaga pobierania: Za każdym razem, gdy chcesz stworzyć nośnik, narzędzie musi pobrać obraz ISO, co może zająć czas i zużyć transfer danych.

Multiboot z Ventoy: Wiele systemów na jednym pendrive'ie

Ventoy to prawdziwa rewolucja w świecie bootowalnych pendrive'ów, szczególnie dla osób, które często pracują z różnymi systemami operacyjnymi lub narzędziami diagnostycznymi. To narzędzie, które zmieniło moje podejście do zarządzania nośnikami startowymi.

Jak działa Ventoy i dlaczego rewolucjonizuje tworzenie nośników?

Tradycyjne metody tworzenia bootowalnych pendrive'ów (jak Rufus czy Media Creation Tool) wymagają sformatowania pendrive'a i zapisania na nim jednego konkretnego obrazu ISO. Jeśli chcesz mieć inny system, musisz ponownie sformatować pendrive i stworzyć nowy nośnik. Ventoy działa inaczej. Po zainstalowaniu Ventoy na pendrive'ie, tworzy on na nim specjalne środowisko rozruchowe. Od tego momentu, aby dodać nowy system operacyjny lub narzędzie, wystarczy po prostu skopiować plik .iso na pendrive. Ventoy automatycznie wykryje wszystkie pliki ISO i wyświetli je w menu startowym. To oznacza:

• Brak konieczności ponownego formatowania: Po jednorazowej instalacji Ventoy, nie musisz już nigdy formatować pendrive'a, aby dodać nowy system.
• Wygoda i elastyczność: Możesz mieć na jednym pendrive'ie Windows 11, kilka dystrybucji Linuksa, narzędzia antywirusowe i diagnostyczne jednocześnie.
• Szybkość: Dodawanie nowych systemów sprowadza się do prostego kopiowania plików, co jest znacznie szybsze niż tworzenie nośnika od nowa.
• Łatwa aktualizacja: Chcesz nowszą wersję Ubuntu? Po prostu usuń stary plik ISO i skopiuj nowy.

Instalacja Ventoy na pendrive prosta instrukcja

Pierwsza instalacja Ventoy na pendrive'ie jest jednorazowa i wymaga sformatowania nośnika, ale potem już tylko kopiujesz pliki ISO:

1. Pobierz Ventoy: Przejdź na oficjalną stronę Ventoy (https://www.ventoy.net/en/download.html) i pobierz wersję dla Windows (ventoy-x.x.x-windows.zip).
2. Rozpakuj archiwum: Rozpakuj pobrany plik ZIP do dowolnego folderu.
3. Podłącz pendrive: Włóż pendrive do portu USB.
4. Uruchom Ventoy2Disk.exe: W folderze, do którego rozpakowałeś Ventoy, znajdź i uruchom plik Ventoy2Disk.exe.
5. Wybierz urządzenie: W oknie Ventoy2Disk, w polu "Device", wybierz swój pendrive. Bądź bardzo ostrożny i upewnij się, że wybierasz właściwy dysk!
6. Opcje Ventoy (opcjonalnie): Możesz kliknąć "Option" i wybrać np. "Partition Style" (GPT/MBR), jeśli masz specyficzne wymagania, ale domyślne ustawienia zazwyczaj są wystarczające.
7. Zainstaluj Ventoy: Kliknij przycisk "Install". Pojawią się dwa ostrzeżenia o usunięciu danych z pendrive'a. Potwierdź je, klikając "Tak" (Yes) dwukrotnie.
8. Zakończ: Po zakończeniu instalacji zobaczysz komunikat "Gratulacje! Ventoy został pomyślnie zainstalowany na urządzeniu." Kliknij "OK" i zamknij program.

Jak dodać wiele obrazów ISO i stworzyć "multibootowalny" pendrive?

Po zainstalowaniu Ventoy na pendrive'ie, dalszy proces jest banalnie prosty. Twój pendrive będzie teraz widoczny w systemie jako zwykły dysk. Aby dodać obrazy ISO, po prostu skopiuj pliki .iso (np. Windows 11.iso, ubuntu.iso, hirensbootcd.iso) bezpośrednio na ten pendrive. Możesz tworzyć foldery, aby uporządkować swoje pliki ISO, Ventoy i tak je znajdzie. Kiedy uruchomisz komputer z tego pendrive'a, Ventoy wyświetli menu ze wszystkimi znalezionymi plikami ISO, pozwalając Ci wybrać, który system chcesz uruchomić. To naprawdę rewolucyjne i niezwykle wygodne!

Bootowalny pendrive dla systemu macOS: Poradnik dla użytkowników Maca

Użytkownicy komputerów Mac również mogą tworzyć bootowalne pendrive'y, choć proces ten różni się od tego w systemie Windows. Apple oferuje wbudowane narzędzia, które są bardzo skuteczne.

Wbudowane rozwiązanie: Użycie komendy w Terminalu [DLA ZAAWANSOWANYCH]

To oficjalna metoda rekomendowana przez Apple, ale wymaga pewnej precyzji i komfortu pracy z wierszem poleceń:

1. Pobierz instalator macOS: Pobierz instalator macOS z App Store. Po pobraniu nie uruchamiaj go, tylko upewnij się, że znajduje się w folderze "Aplikacje" (Applications).
2. Przygotuj pendrive: Podłącz pendrive (minimum 16 GB). Otwórz "Narzędzie dyskowe" (Disk Utility), wybierz swój pendrive, a następnie kliknij "Wymaż" (Erase). Nazwij go (np. "MyVolume"), wybierz format "Mac OS Extended (Journaled)" i schemat "Mapa partycji GUID" (GUID Partition Map).
3. Otwórz Terminal: Przejdź do "Aplikacje" (Applications) -> "Narzędzia" (Utilities) i otwórz "Terminal".
4. Wprowadź komendę: W Terminalu musisz wpisać odpowiednią komendę. Jest ona różna dla każdej wersji macOS. To jest kluczowy krok, więc musisz być bardzo ostrożny! Zawsze sprawdzaj aktualną komendę na oficjalnej stronie wsparcia Apple dla Twojej wersji macOS.

   Przykładowa komenda dla macOS Ventura (zmienia się w zależności od wersji!):

   sudo /Applications/Install\ macOS\ Ventura.app/Contents/Resources/createinstallmedia --volume /Volumes/MyVolume

   Zastąp Install\ macOS\ Ventura.app nazwą Twojej wersji instalatora i MyVolume nazwą Twojego pendrive'a. Pamiętaj o użyciu ukośnika wstecznego \ przed spacjami w nazwach.

5. Potwierdź i poczekaj: Naciśnij Enter, wprowadź hasło administratora (nie zobaczysz wpisywanych znaków) i ponownie Enter. Terminal zapyta, czy na pewno chcesz kontynuować (wpisz Y i Enter). Proces tworzenia bootowalnego pendrive'a może potrwać kilkanaście minut.
6. Zakończ: Po zakończeniu procesu Terminal wyświetli komunikat o sukcesie.

Ostrzeżenie: Używanie Terminala wymaga precyzji. Błąd w komendzie może prowadzić do utraty danych na innych dyskach. Zawsze kopiuj komendy z oficjalnych, zaufanych źródeł i dokładnie sprawdzaj nazwy!

Prostsza alternatywa: Aplikacje ułatwiające proces na macOS

Dla osób, które wolą unikać Terminala, istnieją aplikacje graficzne, które automatyzują proces tworzenia bootowalnego pendrive'a z macOS. Jedną z popularniejszych jest DiskMaker X. Działa ona na zasadzie kreatora, prowadząc użytkownika krok po kroku przez proces wyboru instalatora macOS i pendrive'a, a następnie samodzielnie wykonuje wszystkie niezbędne operacje. To znacznie prostsze rozwiązanie, szczególnie dla mniej zaawansowanych użytkowników Maca.

Rozwiązywanie najczęstszych problemów i błędów

Nawet przy najlepszych chęciach, czasami coś może pójść nie tak. Oto najczęstsze problemy i sposoby ich rozwiązania, które sam napotkałem i pomogły mi w wielu sytuacjach.

Komputer nie widzi bootowalnego pendrive'a co sprawdzić w pierwszej kolejności?

To frustrujące, gdy przygotujesz pendrive, a komputer go ignoruje. Oto co powinieneś sprawdzić:

• Czy pendrive jest bootowalny? Upewnij się, że proces tworzenia nośnika zakończył się sukcesem. Jeśli używałeś Rufusa, sprawdź status "GOTOWY".
• Uszkodzony pendrive lub port USB: Spróbuj użyć innego pendrive'a lub podłączyć go do innego portu USB (najlepiej bezpośrednio do płyty głównej, jeśli to komputer stacjonarny, unikając przednich portów).
• Niewłaściwy schemat partycjonowania (GPT/MBR): To najczęstsza przyczyna. Jeśli Twój komputer ma UEFI, a pendrive został stworzony w trybie MBR (lub odwrotnie), system może go nie widzieć. Spróbuj stworzyć pendrive ponownie, zmieniając schemat partycjonowania w Rufusie.
• Włączony Secure Boot: W niektórych systemach UEFI, włączony Secure Boot może blokować uruchamianie z niepodpisanych nośników. Spróbuj tymczasowo wyłączyć Secure Boot w ustawieniach BIOS/UEFI.
• Szybkie uruchamianie (Fast Boot/Fast Startup): Ta funkcja w BIOS/UEFI może czasem powodować problemy. Spróbuj ją wyłączyć.
• Pendrive USB 3.0 w porcie USB 2.0 (lub odwrotnie): Czasami występuje problem z kompatybilnością. Spróbuj użyć portu USB 2.0 dla pendrive'a USB 3.0 lub odwrotnie.

Jak prawidłowo ustawić kolejność bootowania w BIOS/UEFI?

Nawet idealnie stworzony bootowalny pendrive nie zadziała, jeśli komputer nie wie, że ma z niego startować. Musisz zmienić kolejność uruchamiania w ustawieniach BIOS/UEFI:

1. Uruchom ponownie komputer: Podczas startu komputera musisz nacisnąć odpowiedni klawisz, aby wejść do BIOS/UEFI. Najczęściej są to klawisze: F2, Del, F10, F12, Esc. Klawisz ten jest zazwyczaj wyświetlany na ekranie startowym (np. "Press DEL to enter Setup"). Jeśli nie wiesz, sprawdź instrukcję płyty głównej lub poszukaj w internecie dla swojego modelu komputera.
2. Znajdź sekcję bootowania: W BIOS/UEFI poszukaj sekcji o nazwie "Boot", "Boot Order", "Startup", "Security" lub podobnej.
3. Zmień kolejność: Znajdź swój pendrive (będzie miał nazwę producenta lub "USB HDD") i przesuń go na pierwsze miejsce na liście urządzeń rozruchowych.
4. Zapisz zmiany i wyjdź: Zazwyczaj jest to opcja "Save and Exit" lub klawisz F10. Komputer uruchomi się ponownie, tym razem próbując wystartować z pendrive'a.

Komunikaty o błędach podczas tworzenia nośnika możliwe przyczyny i rozwiązania

Podczas pracy z narzędziami do tworzenia bootowalnych pendrive'ów możesz napotkać różne komunikaty o błędach. Jeśli Rufus zgłasza błąd zapisu, najpierw sprawdź, czy pendrive nie jest uszkodzony (spróbuj go sformatować w systemie Windows lub użyj innego). Czasami problemem jest uszkodzony obraz ISO spróbuj pobrać go ponownie z oficjalnego źródła. Jeśli Media Creation Tool zawiesza się lub zgłasza błąd, upewnij się, że masz stabilne połączenie internetowe i wystarczającą ilość wolnego miejsca na dysku systemowym. Zdarza się, że programy antywirusowe mogą kolidować z procesem tworzenia nośnika możesz spróbować tymczasowo je wyłączyć. W przypadku Ventoy, błędy są rzadsze, ale jeśli wystąpią, najczęściej dotyczą problemów z partycjonowaniem pendrive'a spróbuj ponownie zainstalować Ventoy na czystym, sformatowanym nośniku.

Podsumowanie: Którą metodę wybrać dla siebie?

Mam nadzieję, że ten poradnik rozwiał wszelkie wątpliwości dotyczące tworzenia bootowalnych pendrive'ów. Wybór odpowiedniej metody zależy od Twoich potrzeb i preferencji. Podsumujmy krótko, kiedy która metoda będzie najlepsza.

Krótkie porównanie narzędzi: Rufus vs Media Creation Tool vs Ventoy

Przeczytaj również: Przenoszenie zdjęć na iPhone'a z komputera? Poznaj najlepsze metody!

Ostatnie wskazówki i dobre praktyki dla bezproblemowej instalacji

Na koniec, kilka moich sprawdzonych rad, które pomogą Ci uniknąć problemów:

• Kopia zapasowa danych: Zawsze, ale to zawsze, wykonaj kopię zapasową ważnych danych z komputera, zanim zaczniesz instalować lub reinstalować system operacyjny. Lepiej dmuchać na zimne!
• Naładowany laptop: Jeśli pracujesz na laptopie, upewnij się, że jest podłączony do zasilania lub ma w pełni naładowaną baterię. Przerwa w zasilaniu w trakcie instalacji może być katastrofalna.
• Odłącz inne urządzenia USB: Przed uruchomieniem komputera z bootowalnego pendrive'a, odłącz wszystkie inne pendrive'y, zewnętrzne dyski twarde czy inne zbędne urządzenia USB. Pomoże to uniknąć pomyłek i problemów z bootowaniem.
• Cierpliwość: Proces tworzenia nośnika i instalacji systemu może zająć trochę czasu. Bądź cierpliwy i nie przerywaj go w trakcie.
• Dokładność: Zawsze dokładnie sprawdzaj, który pendrive wybierasz w programie i czy poprawnie wpisujesz komendy w Terminalu. Jeden błąd może kosztować Cię dane!